Πιστεύουν απόλυτα ότι η συμπεριφορά τους είναι δίκαιη. Έχουν τη πεποίθηση και τη βεβαιότητα ότι ήταν και είναι οι Σωτήρες της κοινωνίας και ότι αυτοί φροντίζουν και δημιουργούν την ευτυχία για τους πολλούς . Ζωγραφίζουν με συγκινητικές εικόνες τα βάσανα των λαών , που αυτοί και μόνον αυτοί είχαν και έχουν τη σοφία να προνοούν γι αυτά.
Τα αφεντικά είναι σίγουρα ότι έχουν δίκιο ότι και να κάνουν. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος παραλογισμός τους. Είναι τόσο δεμένοι με την ανθρώπινη φύση τους ώστε δεν μπορούν να κάνουν κάτι , παρά μονάχα αν νομίζει η μεγαλοσύνη τους ότι είναι σωστό.
Είναι Ιησουΐτες. ΦΤΑΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΑΔΙΚΟ , ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ.
¨Ενας από τους πιο ευχάριστους μύθους που έχουν δημιουργήσει είναι ότι, εκείνοι είναι ανώτεροι από τον υπόλοιπο κόσμο , σε σοφία και ικανότητα.
Από εκεί έρχεται η επικύρωση ότι ΑΥΤΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.
Η αδυναμία τους έγκειται από το γεγονός ότι είναι απλώς επιχειρηματίες. Δεν είναι φιλόσοφοι .Δεν είναι βιολόγοι, ούτε κοινωνιολόγοι. Αν ήταν ,όλα φυσικά μπορούσαν να είναι καλύτερα.
Αυτή η απελπιστική ηθική τους, που εκπέμπεται και από εκείνα τα ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ (ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ ),που στους καιρούς μας τα αφεντικά ελέγχουν στο μεγαλύτερό τους μέρος, διαβρώνει και την ηθική των κοινωνιών .
Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ.