ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Δεν μας έμεινε δόντι
μας πετάν οι αρχόντοι
τις γλυμμένες κοκκάλες
και φωνάζουμε κι άλλες.

Μουσικές και και καμπάνιες,
τζιν ουίσκι σαμπάνιες
ζαλισμένα κεφάλια
κοίτα τρέχουν τα σάλια
απ τ αφέντη το στόμα
δεν μας έφαγ ακόμα .

Της ζωής μας βαρίδι
το στημένο παιχνίδι
μια ζωή να κοιτάμε
και να μην το χαλάμε.
.
Του Μηνά  η Κατίνα
μπαίνει στη λιμουζίνα
με το γιο του αφέντη
κι άντε ίδιο το γλέντι.

Του κυρού της τα χνότα
τ αδερφού τον ιδρώτα
στο κορμί της τ αφήνει
ο κηφήνας που πίνει
τη ψυχή σου Κατίνα
τη ψυχή μας Κατίνα.

Τη ψυχή σου ρε Καίτη
για ένα κάποιο ρουσφέτι.