ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΑ

Ένα και δύο τα μηνύματα
σου στέλνω απ τα παραπήγματα
των συμπλεγμάτων μου.

Άκου για λίγο τα σκιρτήματα
των ανεκδήλωτων τα σήματα
ανομημάτων μου.

Το κέρατό σου
μ' αυτό το ηθικό σου,
ηθικό στο φυσικό σου
είναι το ανήθικό σου,

Το κέρατό μου
πως αφήνω τον καιρό μου
και δεν ζω το όνειρό μου
το καλό και ηθικό μου.

ΚΑΤΑΔΥΩ

Και καταδύω
στο ενυδρείο
των ερινύων

μ ' ένα λαχείο
απ' της ελπίδας
το λησταρχείο

ΣΤΕΡΝΗ ΠΕΘΥΜΙΑ

Δεν ξέρω ακόμα αν σ' αγαπώ
μα στο κορμί σου το ζεστό
θα γείρω ν' ανασάνω.

Φέρε στο στόμα σου να πιω
βάλσαμο μπας και ξεχαστώ
και τις πληγές μου γιάνω.

Αγρίμι λαβωμένο
άσε με πάνω στην ποδιά σου
πουλάκι ματωμένο
να ' μαι στα χέρια τα δικά σου.

Ν' απλώσεις στην ψυχή μου
ρίζες να ρίξεις στην καρδιά μου
το τέλος κι η αρχή μου
να γίνεις μες στην μοναξιά μου.

Να ζω δεν μπορώ
σ αυτόν τον καιρό
τον ψεύτη το ρίχτη.

Ζεστή μου αγκαλιά
στερνή πεθυμιά
μοναδικό μου σπίτι.

ΤΑ ΘΑΜΑΤΑ

Στα χαλάσματα
του μικρού σπιτιού μου
τα χαράματα
πέσανε πουλιά

και μαζέψανε
της αυλής χορτάρι
και σ' άκροκλωνάρι
χτίσανε φωλιά.
---------------
Αγκαλιάσματα
είχαν κάθε βράδυ
κι εγώ κλάματα
μοναχό πουλί,

μόνος στ' όνειρο
μες στο χτυποκάρδι
στο στερνό σου χάδι
στο βαθύ φιλί.
-----------------
Στα χαλάσματα
με μυρτιά και δυόσμο
τα χαράματα
ήρθες να με βρεις

και τα θάματα
που κινούν τον κόσμο
σ' έπιασα απ' τον ώμο
σ'  έφερα να δεις.

ΟΙ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

Απ το δρομί σου πέρασα
και βγήκες στο χαγιάτι
κρυφοσφαλνάς το μάτι.

Σου γλυκογαμογέλασα
κι εσύ μου γνέφεις νάρθω
αγάπη να σου μάθω.

Πέρασα το ξωπόρτι σου     
στην κάμαρή σου μπήκα
δροσοσταλιά σε βρήκα.

Χίλιες χαρές η νιότη σου
και το κορμί σου αντάμα
και κόλαση και θάμα.

Μ αγκάλιασαν τα χέρια σου,
χεράκια βελουδένια,
ζωή παραδεισένια.

Έρωτα τα μαχαίρια σου
γλυκά μα την αλήθεια
μου κάρφωσαν τα στήθια.

Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ ΓΕΛΑ

Ο Χριστούλης γελά
στα χεράκια πολλά
δώρα φέρνει για χάρη
στο φτωχούλη μηνά
που με βιάση κινά
τα δωράκια να πάρει.

Του  τρανού το παιδί
το φτωχούλη σαν δει
τα χεράκια ν απλώνει,
με θυμό το τραβά
του Χριστού τ ακριβά
με χαρά τα τσεπώνει.

Ο Χριστούλης γελά.......
το φτωχό δεν μιλά,
το κεφάλι του σκύβει
κι έχει μίσος πολύ,
μέχρι  να ρθει η στιγμή
την οργή του την κρύβει.

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Είναι μας είπαν αστραπή,         
φονιάς ,κακός αγέρας.
Είναι μας είπαν θάνατος,αθάνατος
και γεννημένος τέρας.

 Με φόβο να παραπατάμε
μυαλό, κορμί να προσκυνάνε. 


Εσύ που μούχεις και θυμό,
θέλεις αυτό που θέλω,
μιας Μάνας είμαστε παιδιά, γερά παιδιά,
κι οι γύρω μας αδέρφια.

Έχουμε πόδια και πατάμε ,
μυαλό, κορμί να προσκυνάμε.
 
Παίρνεις εσύ το δρόμο σου
και παίρνω το δικό μου
κι οι δυο οι δρόμοι οδηγούν,καθοδηγούν
στης Μάνας μας τον κάμπο.

Έχουμε πόδια περπατάμε ,
χέρια δουλειά για να ζητάμε.                                                                                                                      

         
Χορεύουν κει τ αδέρφια μας
πιασμένα χέρι χέρι
κι ασπροντυμένες κοπελιές,μες στις ελιές,
γλυκά τραγούδια λένε.

Έχουνε πόδια  να πηδάνε,
ξέρουν τα χέρια να χτυπάνε.

Τρέχεις και μέσα στο χορό
μ αετού καμάρι μπαίνεις
βλέπεις και μένα  νάρχομαι,δεν άρχομαι,
τα χέρια σου μ απλώνεις.

Μυαλό, κορμί δεν προσκυνάνε,
ξέρουνε τώρα να πετάνε .

Παράπονο

Όχι για μένα,
ούτε για σένα ,
ετούτο το παράπονο
που θα βαστάξει χρόνους,
που μας πετάει στην άβυσσο
και μας αφήνει μόνους.

Είναι γι αυτό το πάθος μου
που χεις φυλακισμένο
και δεν τ αφήνεις να χυθεί
να ανάψει να πυρποληθεί,
στάχτη να γίνει να χαθεί
στο κύμα τ αφρισμένο.

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Το περιστέρι πέταξε
με το κλωνί στο στόμα
κι έφερε μήνυμα χαράς
με το κλωνάρι της ελιάς.
Κοιτάζω γύρω για να δω,
χαρά δεν είδα ακόμα.

Το μήνυμά  σου ψεύτικο,
σε γέλασαν μ ελπίδα.
Αχ προδομένο μου πουλί
π αντίς χαρά σκορπάς χολή,
ποτάμι σέρνεις τον καημό,
τα δάκρυα καταιγίδα.

Το περιστέρι στέκεται
βουβό και πικραμένο,
το πνίγει τώρα η ντροπή
δεν έχει μάτια να με δει..
Παρακαλώ σε φέρε μου
χαρά που περιμένω.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Είμαι το λεύτερο πουλί,
ζούγκλας τρελό ζαρκάδι,
σπέρνω φωτιά,παίρνω δαυλί
και διώχνω το σκοτάδι.

Είμαι ο λεύτερος καημός,
στον πόνο δάκρυ χύνω,
τα δυο τους γίνονται λυγμός
και το κρασί τους πίνω.

Γάλα ρουφώ παλικαριάς,
γλύκα,θυμό κι αψάδα
είμαι παιδί της λευτεριάς,
στου Κόσμου την Ελλάδα.

Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΡΔΙΑ

Χίλιες καρδιές ενώθηκαν,
χίλια τα καρδιοχτύπια,
χίλιες ψυχές σηκώθηκαν
μα εγώ φαρμάκι ήπια.

Ήρθες εσύ με μια Καρδιά
κι ως σήκωσες τα χέρια
πέσανε μες στις φούχτες σου
του δειλινού τ αστέρια.

Παίρνεις ν αστέρι λαμπερό
σε μένα το προσφέρεις,
βλέπεις τον ήλιο που θωρώ
τάζεις να μου τον φέρεις.

Καβάλα πας στα σύννεφα
μα σε κοιτώ απ τις γρίλιες,
κράζεις με  νά ρθω  δεν μπορώ
έχω καρδιά απ τις χίλιες.

Καβάλα πας στα σύννεφα,
δεν σε κοιτώ απ τις γρίλιες,
κραζεις με νάρθω , έρχομαι
κι έχω καρδιά απ τις χίλιες.

ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ως ουσία δεν υπάρχεις
στο μυαλό μου μόνο άρχεις
ως σπουδαία φαντασία.
Δεν υπάρχεις ως ουσία
ρε βρομιάρα εξουσία.

Αν σε βγάλω απ το μυαλό μου
το βλαμμένο το τρελό μου
μπαίνεις στην ανυπαρξία
δίχως νόημα κι αξία
ρε βρομιάρα εξουσία.

ΟΝΕΙΡΟΠΛΕΞΙΔΕΣ Β

Θα σου πλέξω με λογάκια
μέρος παραδείσιο
με λογής λογής δενδράκια
θα σου το γιομίσω.

Θάχει και δροσοπηγούλες

που θα σε δροσίζουν
σ όμορφες γλυκές στιγμούλες
να σε νανουρίζουν.

Γλυκοκέλαηδα πουλάκια
θα σου τραγουδάνε
με μετάξι φουστανάκια
νιες θα σου κεντάνε.

Θα σου πλέξω με λογάκια
δώρα που δεν έχω
να σου βλέπω τα χεράκια
άδεια, δεν αντέχω.

ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΗ

Χαμηλωμένα
τ άστρα κοιτούν εσένα
τ όνειρο.

Κόρη θλιμμένη
κι ονειροπαρμένη
μην κλαις,

κι αν φτάνει μπόρα
ανάθεμα την ώρα μην λες.

Στα μάτια σου είδα το φως
του ονείρου ΤΟ ΦΩΣ.

ΤΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ ΠΟΥΛΙΑ

Κάθισαν τα πουλιά πάνω στα δέντρα
κι άρχισαν το τραγούδι τους.
Αναπετάρισαν τα φύλλα
και τα ζουζούνια στήσανε χορό.

Η φύση αναγάλλιασε,
μερέψαν τα θεριά.

Μα κάπου κάποιος κυνηγός
άκουσε τα τραγούδια.
Ψάχνει και βρίσκει τα πουλιά,
τους ρίχνει ευθύς μια μπαταριά,-

λαβώνει πέντε,δυο σκοτώνει.
Πετάνε, φεύγουν τα πουλιά
πάνε κι αλλού τραγούδια λένε,
τα λαβωμένα κλαίνε.........

ΟΝΕΙΡΟΠΛΕΞΙΔΕΣ

Αποβραδίς να μ έρχεσαι
με την αυγή να φεύγεις,
να παίρνεις μες στα μάτια σου
την πρώτη ηλιαχτίδα

Κι όταν και πάλι αποβραδίς
θα βγεις να μ ανταμώσεις
θα σούχω φέρει φορεσιά
τ ολόγιομο φεγγάρι.

Γυναίκα φεγγαρόλουστη
και δροσοβουτηγμένη
κοντά στο γλυκοχάραμα
όνειρα θα σου πλέξω.