ΟΙ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

Απ το δρομί σου πέρασα
και βγήκες στο χαγιάτι
κρυφοσφαλνάς το μάτι.

Σου γλυκογαμογέλασα
κι εσύ μου γνέφεις νάρθω
αγάπη να σου μάθω.

Πέρασα το ξωπόρτι σου     
στην κάμαρή σου μπήκα
δροσοσταλιά σε βρήκα.

Χίλιες χαρές η νιότη σου
και το κορμί σου αντάμα
και κόλαση και θάμα.

Μ αγκάλιασαν τα χέρια σου,
χεράκια βελουδένια,
ζωή παραδεισένια.

Έρωτα τα μαχαίρια σου
γλυκά μα την αλήθεια
μου κάρφωσαν τα στήθια.