ΣΤΕΡΝΗ ΠΕΘΥΜΙΑ

Δεν ξέρω ακόμα αν σ' αγαπώ
μα στο κορμί σου το ζεστό
θα γείρω ν' ανασάνω.

Φέρε στο στόμα σου να πιω
βάλσαμο μπας και ξεχαστώ
και τις πληγές μου γιάνω.

Αγρίμι λαβωμένο
άσε με πάνω στην ποδιά σου
πουλάκι ματωμένο
να ' μαι στα χέρια τα δικά σου.

Ν' απλώσεις στην ψυχή μου
ρίζες να ρίξεις στην καρδιά μου
το τέλος κι η αρχή μου
να γίνεις μες στην μοναξιά μου.

Να ζω δεν μπορώ
σ αυτόν τον καιρό
τον ψεύτη το ρίχτη.

Ζεστή μου αγκαλιά
στερνή πεθυμιά
μοναδικό μου σπίτι.