Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Είναι μας είπαν αστραπή,         
φονιάς ,κακός αγέρας.
Είναι μας είπαν θάνατος,αθάνατος
και γεννημένος τέρας.

 Με φόβο να παραπατάμε
μυαλό, κορμί να προσκυνάνε. 


Εσύ που μούχεις και θυμό,
θέλεις αυτό που θέλω,
μιας Μάνας είμαστε παιδιά, γερά παιδιά,
κι οι γύρω μας αδέρφια.

Έχουμε πόδια και πατάμε ,
μυαλό, κορμί να προσκυνάμε.
 
Παίρνεις εσύ το δρόμο σου
και παίρνω το δικό μου
κι οι δυο οι δρόμοι οδηγούν,καθοδηγούν
στης Μάνας μας τον κάμπο.

Έχουμε πόδια περπατάμε ,
χέρια δουλειά για να ζητάμε.                                                                                                                      

         
Χορεύουν κει τ αδέρφια μας
πιασμένα χέρι χέρι
κι ασπροντυμένες κοπελιές,μες στις ελιές,
γλυκά τραγούδια λένε.

Έχουνε πόδια  να πηδάνε,
ξέρουν τα χέρια να χτυπάνε.

Τρέχεις και μέσα στο χορό
μ αετού καμάρι μπαίνεις
βλέπεις και μένα  νάρχομαι,δεν άρχομαι,
τα χέρια σου μ απλώνεις.

Μυαλό, κορμί δεν προσκυνάνε,
ξέρουνε τώρα να πετάνε .