«Ωδή 4η των Λυρικών, εις Σάμον» ΚΑΛΒΟΣ

Όσοι το χάλκεον χέρι 

βαρύ του φόβου αισθάνονται, 

ζυγόν δουλείας ας έχωσι• 

θέλει αρετήν και τόλμην 

η ελευθερία. 

Αυτή (και ο μύθος κρύπτει 

νουν αληθείας) επτέρωσε 

τον Ίκαρον• και αν έπεσεν 

ο πτερωθείς κ' επνίγη 

θαλασσωμένος• 

Αφ' υψηλά όμως έπεσε, 

και απέθανεν ελεύθερος. 

Αν γένης σφάγιον άτιμον 

ενός τυράννου, νόμιζε 

φρικτόν τον τάφον. 

ΤΙ ΘΕΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ? ΤΙΘΕΣ?

Μην κλαις αγάπη μου, μην κλαις,

για ότι έγινε δεν φταις

μέσα στις φλέβες τις καυτές

από τις πυρκαγιές  του   χτες

σε πέρασα χωρίς να θες.

Και φοβάμαι

μη σ ανάψω

μη σε κάψω

και σε χάσω

Τι θες καρδούλα μου?Τι θες?

για ότι έγινε δεν φταις  

στις φλέβες μου τις ανοιχτές

από τις μαχαιριές του χτες

σε πέρασα χωρίς να θες.

Πως φοβάμαι

μην σε κόψω

σε πληγώσω

σε ματώσω.

Πως φοβάμαι

μην το λιώσω

το κορμάκι σου  

το τόσο.

ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Δεν μας έμεινε δόντι
μας πετάν οι αρχόντοι
τις γλυμμένες κοκκάλες
και φωνάζουμε κι άλλες.

Μουσικές και και καμπάνιες,
τζιν ουίσκι σαμπάνιες
ζαλισμένα κεφάλια
κοίτα τρέχουν τα σάλια
απ τ αφέντη το στόμα
δεν μας έφαγ ακόμα .

Της ζωής μας βαρίδι
το στημένο παιχνίδι
μια ζωή να κοιτάμε
και να μην το χαλάμε.
.
Του Μηνά  η Κατίνα
μπαίνει στη λιμουζίνα
με το γιο του αφέντη
κι άντε ίδιο το γλέντι.

Του κυρού της τα χνότα
τ αδερφού τον ιδρώτα
στο κορμί της τ αφήνει
ο κηφήνας που πίνει
τη ψυχή σου Κατίνα
τη ψυχή μας Κατίνα.

Τη ψυχή σου ρε Καίτη
για ένα κάποιο ρουσφέτι.

ΚΑΖΑΡΜΑΙΟΣ: Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΡΔΙΑ

ΚΑΖΑΡΜΑΙΟΣ: Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΡΔΙΑ: "Χίλιες καρδιές ενώθηκαν, χίλια τα καρδιοχτύπια, χίλιες ψυχές σηκώθηκαν μα εγώ φαρμάκι ήπια. Ήρθες εσύ με μια Καρδιά κι ως σήκωσες τα χ..."

ΠΑΝΤΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ

Ο Μίμης θέλει τη Γωγό,
που έχει θείο υπουργό.
Ο Χάρης μπαίνει στην Τιτίκα,
που παίρνει τρία σπίτια προίκα.

Κανείς δεν βλέπει την Ανθούλα,
τη δουλευτού τη μοδιστρούλα.
Κανείς δεν βλέπει την Ανθή,
την πελαγίσια της ψυχή

Το Χάρη η Τζένη λαχταράει,
που μερσεντές κυκλοφοράει.
Η Κούλα τότε μόνο ανάβει
σαν βλέπει άντρα με καράβι.

Καμιά δεν βλέπει τον Μηνά,
το δουλευτή τον παιδαρά,
καμιά δεν βλέπει τον Μηνά
τη λιονταρίσια του καρδιά.

Ανθούλα μοδιστρούλα μου,
λαχτάρα μου ψυχούλα μου
κι εσύ στα όνειρα του ΑΝΤΕΝΑ,
δεν έχεις μάτια πια για μένα.

Κι εγώ για σένανε τρελός,
παραπονιάρης μοναχός.
Κι εγώ για σένανε τρελός,
παραπονιάρης και φτωχός.

ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ

Στο νου πηχτό σκοτάδι..
Τι να ορμηνέψω τα παιδιά?
Τρανό το χτυποκάρδι
για το ξημέρωμα ,
που θα βρει τη βραδιά.

Δεν έχω μέρωμα,
κάποιο κρυφό καντήλι ,
μου καίει τα σωθικά.

Ψυχή κομματιασμένη,
χωρίς αετού φτερά,
στερνή ελπίδα μένει
τρανό ξημέρωμα,
που θάβρει τη βραδιά.

Δεν έχω μέρωμα,
κάποιo κρυφό καντήλι,
μου καίει τα σωθικά.

Περί ηθικής.

Ας υποτάσσεται ο καθένας εις τας ανωτέρας εξουσίας,διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από τον Θεόν και  οι εξουσίες που υπάρχουν έχουν ταχθεί από τον Θεόν. Ώστε εκείνος που αντιτάσσεται εις την εξουσίαν αντιτάσσεται εις την διαταγήν του Θεού και εκείνοι που αντιτάχθηκαν θα κατακριθούν.....                                   

Διότι δεν φέρει μαχαίρι χωρίς λόγον (η  εξουσία).....

Και εκείνος που τρώγει, για τον Κύριον τρώγει ,διότι ευχαριστεί τον Θεόν , και εκείνος που δεν τρώγει, για τον Κύριον δεν τρώγει και ευχαριστεί τον Θεόν.......

Όσοι είναι υπό τον ζυγόν της δουλείας ,ας θεωρούν τους κυρίους των αξίους κάθε τιμής ,δια να μη δυσφημήται το όνομα του Θεού και η διδασκαλία.  Εκείνοι δε που έχουν κυρίους πιστούς , ας μη τους καταφρονούν με την πρόφασιν ότι είναι αδελφοί,αλλά να τους υπηρετούν καλύτερα.........

Αυτά αναφέρονται σε επιστολή του Απόστολου Παύλου .

Λοιπόν αγαπητοί άνεργοι και φτωχοί. Απ ότι διαβάζετε παραπάνω το ποιος θα έχει εξουσία και το ποιος θα είναι φτωχός και πλούσιος το αποφασίζει ο Θεός. Γι αυτό μην αντιστέκεστε εις τας εξουσίας και τους πλούσιους αλλά να τους υπηρετήτε καλύτερα.Υποταχθείτε ραγιάδες. Στον άλλο κόσμο θα δικαιωθείτε.

Προσοχή λοιπόν ο στόχος είναι το μυαλό μας. Ας μάθουμε να διακρίνουμε τουλλάχιστον τη παυλιανική θεοΚρατική ηθική από την ηθική  του ανθρώπινου ιησού.

.

Ο ΚΟΠΡΙΤΗΣ

Ο κοπρίτης , όταν το μόνο που θέλει να  ξέρει  και θέλει να κάνει είναι να τρώει και να κοπρίζει   και ακίνδυνος είναι και μπορεί πολλές φορές να γίνει  κοινωνικά χρήσιμος.
Επικίνδυνος είναι ο εξυπνάκιας μεγαλοκοπρίτης που ,με πονηριές,  και  νταβατζίδηκες μεθόδους,πλασάροντας επιτηδευμένα διανοητικές η εξουσιαστικές τάχατες ικανότητες,καταφέρνει να ξεγελά τον κόσμο της εργασίας, να γίνεται ακόμα και εξουσιαστής και να γκρεμίζει μαζί με τους όμοιούς του  ότι κοινωνικό αγαθό έχει κατακτηθεί εξυπηρετώντας  τα συμφέροντα εκείνα τα μεγάλα που τον  χρησιμοποιούν.
Μετά το γκρέμισμα επανέρχεται  πάλι , με θράσος και πονηριά , έχοντας φροντίσει βέβαια να έχει πλεονάσματα ,ώστε να συνεχίσει την κοπριτική του δεινότητα,    χαρακτηρίζοντας έναν ολόκληρο λαό κοπρίτες και  αυτούς που  αντιδρούν φλώρους και δειλούς .
 Έτσι κάπως νομίζω πως έχουν τα πράγματα. 
Εκείνοι που είναι για γέλια και για κλάματα  είναι οι  μαλάκες  φτωχοκοπρίτες .  Φροντίζουν πάντα να μιμούνται τους μεγαλοκοπρίτες .Τους θαυμάζουν και επιθυμούν διακαώς να φτάσουν στο επίπεδό τους . Φυσικά , στην προσπάθειά τους αυτή, κάνουν του κόσμου τις μαλακίες και στο τέλος μένουν ρέστοι. Τότε είναι που τα βάζουν με όλα και με όλους. Χαρακτηρίζουν και αυτοί, φλώρους  δειλούς και ηλίθιους  όλους όσους, με οποιοδήποτε τρόπο,  αντιδρούν και αγωνίζονται για να περισώσουν ότι κοινωνικό αγαθό έχει απομείνει. Επιθυμούν να γκρεμιστεί το συντομότερο κάθε εργατικό κεκτημένο (που το ονομάζουν βόλεμα), νομίζοντας ίσως ότι,μόνον έτσι, μπορεί   να υπάρξει γι αυτούς το ενδεχόμενο να γίνουν οι νέοι Σωτήρες ,οι νέοι Ταγοί συμβουλάτορες, στους αναγκαίους  σωτήριους δρόμους, που εμείς οι ανεγκέφαλοι φλώροι, δεν μπορούμε χωρίς την υψηλή καθοδήγησή τους να ανοίξουμε.
Επειδή στο διηνεκές, διαλεκτικά, το θέλουμε δεν το θέλουμε, θα συνυπάρχουν:  Βλακεία με εξυπνάδα, άδικο με δίκιο, κεφάλαιο με εργασία,προκομμένος με κοπρίτη κ.λ.π. σε ένα ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΙΧΙΔΙ (πάλη το λένε) με ήττες και νίκες εκατέρωθεν, φτάνουμε, νομίζω , λογικά στο συμπέρασμα και στο κοινωνικό ΤΑΞΙΚΟ καθήκον : Να σεβόμαστε τους ΑΓΝΟΥΣ κοπρίτες . Να  κατανοήσουμε ότι, οι έξυπνοι εξουσιαστές  κοπρίτες ,είναι εν δυνάμει αντίπαλοί  μας. Τον δε αξιολύπητο μαλάκα κοπρίτη,να τον βάλουμε στη θέση που του ανήκει .ΘΕΑΤΗ  ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ. ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

ΚΚΕ...... ΜΑ ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ?......

Αντί το ΚΚΕ να πρωτοστατεί, για τη συσπείρωση όλων των αριστερών δυνάμεων και ανεξάρτητων  προοδευτικών κινημάτων ,ορθώνοντας  ένα μεγάλο και σοβαρό μέτωπο αντίστασης, απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, που επιβάλουν οι κατακτητές δανειστές μας και η ντόπια πλουτοκρατία, χρησιμοποιώντας τη δουλόφρονη ΠΑΣΟΚΙΚΗ κυβέρνηση και τα κόμματα εκείνα που συμφωνούν στις νεοφιλελεύθερες    πολιτικές,προβοκάρει κουτοπόνηρα αυτή τη συσπείρωση και την κινηματική της .                                                                                                                                      

  Αυτή η αντιδιαλεκτική  τακτική του, είναι  επικίνδυνη γιατί ακυρώνει στην πράξη  την αναγκαία συμμαχία που χρειάζεται να χτίσουν,ιδιαίτερα σήμερα,άνεργοι, εργαζόμενοι,αγρότες, μικρομεσαίοι  .

Το ΚΚΕ μάλλον αυτό που κύρια επιδιώκει είναι να σώσει το μαγαζάκι του ...........Τι άλλο να υποθέσω.Δεν ξέρω αν πρέπει να ντρέπομαι που ήμουν παλιότερα μέλος του..Ελπίζω πως  τα  διαλεκτικά σκεπτόμενα μέλη αυτού του κόμματος άμεσα θα αντιδράσουν στην προβοκατόρικη κουτοπόνηρη τακτική της γραφειοκρατικής ηγετικής κάστας .Όλοι μας έχουμε ευθύνη . Οχι μόνον οι ηγεσίες.

ΟΙ ΠΑΣΟΚΙΣΤΕΣ ΞΑΝΑΜΑΝΑΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ

Άκουσον !Άκουσον . Οι << Δημοκρατικόφρονες >> και νέοι << Εθνικόφρονες>> ,Δουλόφρονες,Βουλευτές του ΠΑΣΟΚΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ Κατεστημένου θα καλέσουν τα ρουσφέτια τους <<Ψηφοφόρους - Σταυροφόρους τους>> , να τους προστατέψουν . Να τους προστατέψουν ,δηλαδή, από την οργή των προδομένων πολιτών. Μάλλον θέλουν να φτιάξουν τα καινούργια ΤΕΑ ή Τάγματα Ασφαλείας τους . Όσο για την ονομασία που θα τους δώσουν? Εύκολο... ΤΑΓΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ!!!!!!!Ρε τους μπαγάσιδες.....Νομίζω όμως πως δεν θα τα καταφέρουν . Οι περισσότεροι, κατά το παρελθόν ,ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ  είναι σκεπτόμενοι πολίτες και όχι πειθήνια πιστά όργανά τους.

ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΑ

Ένα και δύο τα μηνύματα
σου στέλνω απ τα παραπήγματα
των συμπλεγμάτων μου.

Άκου για λίγο τα σκιρτήματα
των ανεκδήλωτων τα σήματα
ανομημάτων μου.

Το κέρατό σου
μ' αυτό το ηθικό σου,
ηθικό στο φυσικό σου
είναι το ανήθικό σου,

Το κέρατό μου
πως αφήνω τον καιρό μου
και δεν ζω το όνειρό μου
το καλό και ηθικό μου.

ΚΑΤΑΔΥΩ

Και καταδύω
στο ενυδρείο
των ερινύων

μ ' ένα λαχείο
απ' της ελπίδας
το λησταρχείο

ΣΤΕΡΝΗ ΠΕΘΥΜΙΑ

Δεν ξέρω ακόμα αν σ' αγαπώ
μα στο κορμί σου το ζεστό
θα γείρω ν' ανασάνω.

Φέρε στο στόμα σου να πιω
βάλσαμο μπας και ξεχαστώ
και τις πληγές μου γιάνω.

Αγρίμι λαβωμένο
άσε με πάνω στην ποδιά σου
πουλάκι ματωμένο
να ' μαι στα χέρια τα δικά σου.

Ν' απλώσεις στην ψυχή μου
ρίζες να ρίξεις στην καρδιά μου
το τέλος κι η αρχή μου
να γίνεις μες στην μοναξιά μου.

Να ζω δεν μπορώ
σ αυτόν τον καιρό
τον ψεύτη το ρίχτη.

Ζεστή μου αγκαλιά
στερνή πεθυμιά
μοναδικό μου σπίτι.

ΤΑ ΘΑΜΑΤΑ

Στα χαλάσματα
του μικρού σπιτιού μου
τα χαράματα
πέσανε πουλιά

και μαζέψανε
της αυλής χορτάρι
και σ' άκροκλωνάρι
χτίσανε φωλιά.
---------------
Αγκαλιάσματα
είχαν κάθε βράδυ
κι εγώ κλάματα
μοναχό πουλί,

μόνος στ' όνειρο
μες στο χτυποκάρδι
στο στερνό σου χάδι
στο βαθύ φιλί.
-----------------
Στα χαλάσματα
με μυρτιά και δυόσμο
τα χαράματα
ήρθες να με βρεις

και τα θάματα
που κινούν τον κόσμο
σ' έπιασα απ' τον ώμο
σ'  έφερα να δεις.

ΟΙ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

Απ το δρομί σου πέρασα
και βγήκες στο χαγιάτι
κρυφοσφαλνάς το μάτι.

Σου γλυκογαμογέλασα
κι εσύ μου γνέφεις νάρθω
αγάπη να σου μάθω.

Πέρασα το ξωπόρτι σου     
στην κάμαρή σου μπήκα
δροσοσταλιά σε βρήκα.

Χίλιες χαρές η νιότη σου
και το κορμί σου αντάμα
και κόλαση και θάμα.

Μ αγκάλιασαν τα χέρια σου,
χεράκια βελουδένια,
ζωή παραδεισένια.

Έρωτα τα μαχαίρια σου
γλυκά μα την αλήθεια
μου κάρφωσαν τα στήθια.

Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ ΓΕΛΑ

Ο Χριστούλης γελά
στα χεράκια πολλά
δώρα φέρνει για χάρη
στο φτωχούλη μηνά
που με βιάση κινά
τα δωράκια να πάρει.

Του  τρανού το παιδί
το φτωχούλη σαν δει
τα χεράκια ν απλώνει,
με θυμό το τραβά
του Χριστού τ ακριβά
με χαρά τα τσεπώνει.

Ο Χριστούλης γελά.......
το φτωχό δεν μιλά,
το κεφάλι του σκύβει
κι έχει μίσος πολύ,
μέχρι  να ρθει η στιγμή
την οργή του την κρύβει.

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Είναι μας είπαν αστραπή,         
φονιάς ,κακός αγέρας.
Είναι μας είπαν θάνατος,αθάνατος
και γεννημένος τέρας.

 Με φόβο να παραπατάμε
μυαλό, κορμί να προσκυνάνε. 


Εσύ που μούχεις και θυμό,
θέλεις αυτό που θέλω,
μιας Μάνας είμαστε παιδιά, γερά παιδιά,
κι οι γύρω μας αδέρφια.

Έχουμε πόδια και πατάμε ,
μυαλό, κορμί να προσκυνάμε.
 
Παίρνεις εσύ το δρόμο σου
και παίρνω το δικό μου
κι οι δυο οι δρόμοι οδηγούν,καθοδηγούν
στης Μάνας μας τον κάμπο.

Έχουμε πόδια περπατάμε ,
χέρια δουλειά για να ζητάμε.                                                                                                                      

         
Χορεύουν κει τ αδέρφια μας
πιασμένα χέρι χέρι
κι ασπροντυμένες κοπελιές,μες στις ελιές,
γλυκά τραγούδια λένε.

Έχουνε πόδια  να πηδάνε,
ξέρουν τα χέρια να χτυπάνε.

Τρέχεις και μέσα στο χορό
μ αετού καμάρι μπαίνεις
βλέπεις και μένα  νάρχομαι,δεν άρχομαι,
τα χέρια σου μ απλώνεις.

Μυαλό, κορμί δεν προσκυνάνε,
ξέρουνε τώρα να πετάνε .

Παράπονο

Όχι για μένα,
ούτε για σένα ,
ετούτο το παράπονο
που θα βαστάξει χρόνους,
που μας πετάει στην άβυσσο
και μας αφήνει μόνους.

Είναι γι αυτό το πάθος μου
που χεις φυλακισμένο
και δεν τ αφήνεις να χυθεί
να ανάψει να πυρποληθεί,
στάχτη να γίνει να χαθεί
στο κύμα τ αφρισμένο.

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Το περιστέρι πέταξε
με το κλωνί στο στόμα
κι έφερε μήνυμα χαράς
με το κλωνάρι της ελιάς.
Κοιτάζω γύρω για να δω,
χαρά δεν είδα ακόμα.

Το μήνυμά  σου ψεύτικο,
σε γέλασαν μ ελπίδα.
Αχ προδομένο μου πουλί
π αντίς χαρά σκορπάς χολή,
ποτάμι σέρνεις τον καημό,
τα δάκρυα καταιγίδα.

Το περιστέρι στέκεται
βουβό και πικραμένο,
το πνίγει τώρα η ντροπή
δεν έχει μάτια να με δει..
Παρακαλώ σε φέρε μου
χαρά που περιμένω.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Είμαι το λεύτερο πουλί,
ζούγκλας τρελό ζαρκάδι,
σπέρνω φωτιά,παίρνω δαυλί
και διώχνω το σκοτάδι.

Είμαι ο λεύτερος καημός,
στον πόνο δάκρυ χύνω,
τα δυο τους γίνονται λυγμός
και το κρασί τους πίνω.

Γάλα ρουφώ παλικαριάς,
γλύκα,θυμό κι αψάδα
είμαι παιδί της λευτεριάς,
στου Κόσμου την Ελλάδα.

Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΡΔΙΑ

Χίλιες καρδιές ενώθηκαν,
χίλια τα καρδιοχτύπια,
χίλιες ψυχές σηκώθηκαν
μα εγώ φαρμάκι ήπια.

Ήρθες εσύ με μια Καρδιά
κι ως σήκωσες τα χέρια
πέσανε μες στις φούχτες σου
του δειλινού τ αστέρια.

Παίρνεις ν αστέρι λαμπερό
σε μένα το προσφέρεις,
βλέπεις τον ήλιο που θωρώ
τάζεις να μου τον φέρεις.

Καβάλα πας στα σύννεφα
μα σε κοιτώ απ τις γρίλιες,
κράζεις με  νά ρθω  δεν μπορώ
έχω καρδιά απ τις χίλιες.

Καβάλα πας στα σύννεφα,
δεν σε κοιτώ απ τις γρίλιες,
κραζεις με νάρθω , έρχομαι
κι έχω καρδιά απ τις χίλιες.

ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ως ουσία δεν υπάρχεις
στο μυαλό μου μόνο άρχεις
ως σπουδαία φαντασία.
Δεν υπάρχεις ως ουσία
ρε βρομιάρα εξουσία.

Αν σε βγάλω απ το μυαλό μου
το βλαμμένο το τρελό μου
μπαίνεις στην ανυπαρξία
δίχως νόημα κι αξία
ρε βρομιάρα εξουσία.

ΟΝΕΙΡΟΠΛΕΞΙΔΕΣ Β

Θα σου πλέξω με λογάκια
μέρος παραδείσιο
με λογής λογής δενδράκια
θα σου το γιομίσω.

Θάχει και δροσοπηγούλες

που θα σε δροσίζουν
σ όμορφες γλυκές στιγμούλες
να σε νανουρίζουν.

Γλυκοκέλαηδα πουλάκια
θα σου τραγουδάνε
με μετάξι φουστανάκια
νιες θα σου κεντάνε.

Θα σου πλέξω με λογάκια
δώρα που δεν έχω
να σου βλέπω τα χεράκια
άδεια, δεν αντέχω.

ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΗ

Χαμηλωμένα
τ άστρα κοιτούν εσένα
τ όνειρο.

Κόρη θλιμμένη
κι ονειροπαρμένη
μην κλαις,

κι αν φτάνει μπόρα
ανάθεμα την ώρα μην λες.

Στα μάτια σου είδα το φως
του ονείρου ΤΟ ΦΩΣ.

ΤΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ ΠΟΥΛΙΑ

Κάθισαν τα πουλιά πάνω στα δέντρα
κι άρχισαν το τραγούδι τους.
Αναπετάρισαν τα φύλλα
και τα ζουζούνια στήσανε χορό.

Η φύση αναγάλλιασε,
μερέψαν τα θεριά.

Μα κάπου κάποιος κυνηγός
άκουσε τα τραγούδια.
Ψάχνει και βρίσκει τα πουλιά,
τους ρίχνει ευθύς μια μπαταριά,-

λαβώνει πέντε,δυο σκοτώνει.
Πετάνε, φεύγουν τα πουλιά
πάνε κι αλλού τραγούδια λένε,
τα λαβωμένα κλαίνε.........

ΟΝΕΙΡΟΠΛΕΞΙΔΕΣ

Αποβραδίς να μ έρχεσαι
με την αυγή να φεύγεις,
να παίρνεις μες στα μάτια σου
την πρώτη ηλιαχτίδα

Κι όταν και πάλι αποβραδίς
θα βγεις να μ ανταμώσεις
θα σούχω φέρει φορεσιά
τ ολόγιομο φεγγάρι.

Γυναίκα φεγγαρόλουστη
και δροσοβουτηγμένη
κοντά στο γλυκοχάραμα
όνειρα θα σου πλέξω.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΡΕΤΡΟ

Στα άσπρα ντυμένη κοπελιά
χτενίζει τα μαλλιά της
γελούν τα μάτια τα μελιά
και μες στην αγκαλιά της
δυο παιχνιδιάρικα πουλιά
ήρθαν και χτίσανε φωλιά.